Αν είναι δυστυχισμένος, τότε θεωρεί εμένα υπεύθυνο.
Και πότε θα κυκλοφορήσει αυτό το βιβλίο;
- Ποιο βιβλίο; - Λούντο Ντέκερ: Βάλε ήλιο στη ζωή σου.
Μαζί στη μοναξιά.
- Το βρίσκει κανείς σε βιβλιοθήκη ή πρέπει να το αγοράσει; - Υπάρχει στο Ebay.
Δε θέλεις καμία ευθύνη, αλλά απλά να πηδάς τριγύρω.
- Γιατί όχι; Αφού μ' αρέσει. - Και οι κοπέλες; Πιστεύεις, ότι τους αρέσει;
- Υποθέτω ναι. - Μπορεί να είναι σε καψούρα κι ας είναι δυστυχισμένες;
- Πως σου 'ρθε, ότι είναι ερωτευμένες; - Μπορεί. Οι γυναίκες το κάνουν αυτό.
Οι δικές μου όχι, εδώ είναι το νόημα. Γνωρίζουν απ' την αρχή που μπλέκουν.
Αυτά ξεκαθαρίζονται απ' την αρχή.
Μπορείς να ξεκαθαρίσεις πολλά, αλλά τα πράγματα αλλάζουν.
Κοιμάμαι με κάποιον και δεν αναπτύσ- σεται τίποτα. Αυτό που λέμε "αρπαχτή".
Αλλά, αν μ' αρέσει ίσως συνεχίσω και να σκεφτώ "Ίσως υπάρχει το κάτι άλλο".
Μετά τη 3η, 4η, 5η φορά ερωτεύονται πάντα οι γυναίκες.
- Έτσι είναι; - Ναι, μπορεί εσύ να ξεκαθαρίσεις ότι θέλεις.
Όμως δε μπορείς να συμπεριφέρεσαι άσχημα χωρίς να έχεις ευθύνη.
Τι ευθύνη; Ευθύνη έχω, όταν είμαι μαζί με κάποια.
Αν από την αρχή ξεκαθαρίζω, ότι θέλω να περάσω καλά χωρίς "σταθερή σχέση",
τότε δεν έχω καμία ευθύνη και δεν είμαι κωλόπαιδο. Όποια δε καταλαβαίνει ας "καεί".
- Τότε δε θα έχεις ούτε σεξ. - Πως το εννοείς;
Καμία δε "καίγεται". Προσποιούνται. Αυτή είναι η πλάκα.
Εσύ λες: "Θέλω μόνο να γλεντήσω." Σου λέει: "Ναι, ας γλεντήσουμε."
Αλλά αυτή σκέφτεται: "Φυσικά αυτό το λέει μπροστά μου, επειδή με θέλει.
Δε ξέρει, ότι εγώ άλλα θέλω. Όταν το ανακαλύψει, τότε θα δούμε."
Ενώ εσύ μένεις στην αρχική συμφωνία, αυτή πάει προς άλλη κατεύθυνση...
και έτσι, εσύ είσαι πάλι το κωλόπαιδο.
Δηλαδή ή έχω σεξ και είμαι κωλόπαιδο.
Ή δεν είμαι κωλόπαιδο και δεν έχω καθόλου σεξ. Έτσι είναι;
- Ναι. - Τότε προτιμώ να είμαι κωλόπαιδο.
Αυτό ήταν αυτονόητο.
Χωρίς πλάκα, η γυναίκα δεν έχει ιδέα.
Γι' αυτό δουλεύει ίσως σε παιδικό "στάμο".
Το πατέρα μου τον λένε "Στάμο".
- Σταθμό. - Όχι, "Στάμο".
Όπως και να 'χει. Είμαι η ζωντανή απόδειξη, ότι αυτή δε ξέρει τίποτα.
Γυναίκα δεν είμαι... ή όχι;
Και σου λέω, πως υπάρχουν γυναίκες, που θέλουν μόνο σεξ.
- Ίσως το προσποιούνται. - Άσε, που το προσποιούνται.
- Λούντο, χαλάρωσε - Χάλασες τη διάθεση. - Είσαι πολύ σφιγμένος.
Είμαι γυναίκα και θέλω μόνο σεξ.
Βρώμικο... γρήγορο... σκληρό.
Και το καλύτερο είναι: χωρίς υποχρεώσεις.
Και το αποκορύφωμα:
Μετατρέπομαι μετά σε πίτσα.
Και γαμώ.
Τι έγινε;
Έκανα τίποτα λάθος;
(Η πίτσα όλη δική σου!)
Πιστεύω, πως είναι καλύτερα να φύγεις.
Σ' αρέσει έτσι;
Είναι ο Λούντο.
Πέρασε μέσα.
- Που είναι η Άννα; - Κοιμάται ήδη.
Έχεις αποκοιμηθεί ποτέ πάνω στο σεξ;
Συνεχώς. Με έναν πρώην μου, αλλά ήταν καλύτερα έτσι.
Λούντο;
Τι κάνεις εδώ;
Τι είναι αυτό;
Είναι... άσχημο, ε; Είναι της Μύριαμ.
Εγώ πίνω ούζο. Εσύ τι λέει;
Ο Λούντο είχε σεξ με κάποια, που την πήρε ο ύπνος.
- Αλήθεια; Δε μπορεί. - Κι όμως.
- Αποκοιμήθηκε καθώς πηδιόταν; - Όχι, ακριβώς...
Την έγλυψε μέχρι ύπνου...
- Τι καύλα. - Ίσως το 'παιζε κοιμισμένη.
Όπως στα ζώα. Ο αδύναμος το 'παίζει νεκρός για να αποφύγει τα χειρότερα.
Κόλλα το!
Την "καλόμαθες" ή την "εμβόλισες";
Πρέπει να σου εξηγήσω για τον κόσμο των αντρών. Υπάρχουν 3 τύποι αντρών.
Αυτοί που δε το κάνουν, οι "καλομαθημένοι" και οι "εμβολητές".
Αυτοί που δε το κάνουν, σε θέλουν ξυρισμένη, αλλά οι ίδιοι έχουν θάμνο.
Είναι αυτοί, που θέλουν ένα τσιμπούκι κάθε βράδυ και μετά κοιμούνται.
Έχουν ένα πλεονέκτημα: είναι σχετικά αβλαβείς για τις γυναίκες.
Μετά υπάρχει ο "καλομαθημένος".
Αυτός συμπεριφέρεται εκεί κάτω σαν τις νοικοκυρές στις εκπτώσεις.
Δεν είναι επικίνδυνος, αλλά σε νευριάζει, γιατί σε κοιτάζει και ρωτάει πως το βρίσκεις.
Και θέλει να τον παινεύεις. Κάπως έτσι: Είμαι καλός; Να συνεχίσω;
Τώρα ο τελευταίος, ο "εμβολητής".
Νομίζει, ότι είναι ο σπουδαίος, αφού είναι ο μόνος, που βρίσκει την κλειτορίδα,
και τότε αρχίζει και δώσ' του, και δώσ' του, λες και δεν υπάρχει αύριο.
Καλά τι σκέφτονται οι άντρες, ότι παίζουμε "Βρες τη κλειτορίδα";
Αν η γυναίκα σπρώξει τη λεκάνη προς τα μπρος, τότε είναι καλό. Κατάλαβες;
Αν η γυναίκα τραβήξει τη λεκάνη προς τα πίσω, τότε δεν είναι καλό.
Και τότε είναι σημαντικό, ποτέ μα ποτέ μη κάνεις εσύ προς τα μπρος.
Αν κάποιος τα γνώριζε αυτά, δε θα χρειαζόταν να είναι και καλός τύπος.
- Ο Λούντο το ξέρει ήδη. - Εμείς δε κερδίσαμε όμως τίποτα.
- Ίσως το πει σε κανέναν. - Σιγά να μη το πω.
Με αυτές τις γνώσεις... μπορώ να κατακτήσω τον κόσμο.
Έτοιμο.
- Είναι όμορφος. - Δεν έχει αφτιά.
- Κι όμως είναι όμορφος. - Χωρίς αφτιά δεν είναι λαγός.
- Τότε είναι ένας ανάπηρος λαγός. - Μοιάζει σαν φώκια με χέρια.
- Ίσως να τον θυσιάσουμε στην ινδιάνικη βραδιά μας. - Ναι, να τον κάψουμε
Τι υποτίθεται ότι είναι αυτό;
Αυτός είναι ένας πολύ γλυκός Πασχαλινός λαγός.
Τον κρατάς όμως λάθος.
Κι αυτός δεν έχει αφτιά.
- Ναι, αλλά είναι γλύκας. - Ακόμα τον κρατάς λάθος.
Αν το φτιάχνει ένα παιδί είναι γλύκας, αν το φτιάξει ενήλικας, γκρινιάζεις.
Ο δικός σου δεν έχει αφτιά, αλλά αυτός εδώ...
- Δεν έχει επίσης αφτιά. - Ναι, αλλά αυτός... είναι...
"λαγός δίχως αφτιά".
Δεν έχει αφτιά, γιατί δε τα χρειάζεται. Επειδή ακούει απ' τη μύτη...
Μπορεί να ακούει απ' τη μύτη;
Ο "λαγός δίχως αφτιά" μου μοιάζει με γουρούνι. Έτσι δεν είναι;
Όχι δεν είναι. Τα γουρούνια δε μπορούν να ακούσουν απ' τη μύτη.
Αυτός είναι ένας γλυκούλης Πασχαλινός λαγός, Σάινμπλου.
Ο Λούντο είναι απλά ζηλιάρης, γιατί δεν έχει ταλέντο στη χειροτεχνία.
"Λαγός δίχως αφτιά".
Καληνύχτα, φώκια.
Αμάν, σκατά.
Τώρα; Είναι καλύτερα;
- Ο Λούντο έχει πλεξούδες σαν κορίτσι. - Φαίνεται πολύ χαζός.
Ο Λούντο έχει πλεξούδες σαν κορίτσι!
- Γιατί δε μας προσέχει η Άννα; - Γιατί έχει ένα ραντεβού.
- Τι είναι ραντεβού; - Αγκαλίτσες.
Πολύ αστείο.
- Βαριέμαι. - Κι εγώ. Οι ινδιάνοι είναι χαζοί.
Εσύ είσαι χαζός.
- Όχι, δεν είμαι! - Λοιπόν, βουλώστε το όλοι τώρα.
- Αλλιώς δεν έχει παραμύθι. - Τι παραμύθι;
Δε μπορώ να σας πω, αλλιώς δε θα είναι παραμύθι έκπληξη.
Δε ξέρεις καθόλου παραμύθια.
Πρέπει να κάνετε ησυχία. Αλλιώς σας ακούνε τα κογιότ.
Τριγυρνούν τα βράδια γύρω μας και ψάχνουν για άτακτα παιδάκια.
- Όχι, δεν είναι αλήθεια! - Ήσυχα. Το ακούσατε αυτό;
Νομίζω, ότι εκεί ήταν ένα.
- Δηλαδή δεν είσαι κανονικός γιατρός; - Είμαι, χωρίς δοκτορά, που είναι τυπικό.
- Κάτι τέτοιο το κάνεις στο πι και φι. - Και γιατί δε το έκανες στο πι και φι;
Για έναν παθολόγο δεν είναι τόσο σημαντικό αν έχει δοκτορά ή όχι.
Τότε να έρθω σε σένα για το στραβό ρινικό μου διάφραγμα.
- Για κάτι τέτοιο θα πήγαινα στην ΩΡΛ. - Σε ποια; - Στην ωτορινολαρυγγική.
Να σου στείλω τη φίλη μου Μύριαμ, που έχει ένα κοντό πόδι.
Θα την έστελνα σε ορθοπεδικό.
Θα μπορούσες να μας προμηθεύσεις αυτά τα χαπάκια ευτυχίας.
Θεωρικά ναι. Αλλά τέτοια μπορεί μόνο ένας νευρολόγος ή ψυχίατρος να τα γράψει.
Την παραπομπή όμως... σ' αυτούς τη γράφεις εσύ;
Ναι.
- Ένα αστείο; - Ναι.
Τι φωνάζει μία γυναίκα, που τη σπρώξανε απ' τα σκαλιά του κελαριού;
- Δε ξέρω. - Ξανθιά ή σιταρένια (μπύρα);
- Δε το 'πιασες; - Το 'πιασα.
- Αλλά το βρίσκω υποτιμητικό για τις γυναίκες. - Α μάλιστα.
Λυπάμαι.
- Το κάνετε υπέροχα. - Λες να χρειαστεί να παλέψουμε με τα κογιότ;
Μπορεί, αλλά να σου πω κάτι.
Αν τα κογιότ έχουν το θάρρος να 'ρθουν προς τα δω. Θα τα δώσουμε γερή κλωτσιά. Εντάξει;
- Μα ναι! Μακάρι να έρθουν. - Εκεί ήταν ένα!
- Σάινμπλου, το είδες; - Ναι.
- Και πως έμοιαζε; - Με καφέ καπέλο.
- Φορούσε καφέ καπέλο; - Και καφέ ρούχα.
Σας έπιασα!
Αυτό που βρίσκω πιο ηλίθιο...
Είναι: "Ξεκαθαρίσαμε τα πάντα απ' την αρχή."
Τι χαζομάρες! Καμία υποχρέωση. Και μόνο που το ακούω!
Είναι εντελώς ψέμα! Παραδέξου το επιτέλους!
Το ξέρεις, ότι τελικά θα σε καψουρευτούμε!
Και μετά γράφουμε μηνύματα και όλα αυτά τα σκατά!
Ξέρεις όμως, τι βρίσκω σαν πιο αηδιαστικό;
Όχι, αλλά μου το εξηγείς άλλη φορά.
Θα έχουμε και οι δύο κάτι να περιμένουμε με χαρά.
Λοιπόν, πρέπει να σηκωθώ πρωί. Γεια σου.
Να έρθω επάνω για έναν καφέ;
- Είσαι ακόμα ξύπνιος; - Στέκομαι στη πόρτα.
- Μπορώ να περάσω; - Ναι.
Ωραίο μέρος.
- Τι έγινε; - Στραμπούλιξα το πόδι μου.
- Στέκοντας; - Το παπούτσι φταίει!
- Πως ήταν το ραντεβού σου; - Διασκεδάσαμε τόσο καλά.
Διασκεδάσατε ή συζητήσατε;
- Όχι, περισσότερο ανταλλάξαμε απόψεις. - Τι είδους απόψεις;
Αυτό κι εκείνο.
Τι κωλόπαιδα που είναι οι άντρες μερικές φορές και τέτοια.
Δική του άποψη ή δική σου;
Δική μου.
Τη δική του δεν τη ξέρω. Εξαφανίστηκε.
Ίσως θα πρέπει την επόμενη φορά να μην ανταλλάσσεις απόψεις.
Νιώθω τόσο ηλίθια και εγκαταλελειμμένη.
- Και είχα φτιαχτεί τόσο καλά. - Σωστά. Φοράς και φόρεμα.
Και εντελώς "πουτανίστικες" ψηλοτάκουνες γόβες της Μύριαμ.
Δεν ωφέλησε σε τίποτα. Μία ώρα βαφόμουν στο μπάνιο.
Έκανα και φροντίδα για τις τρίχες. Στην αισθητικό μου, με καυτό κερί.
Για όλες τις τρίχες μου πήρε 80 ευρώ.
- Όλες; - Όλες.
- Όλες, παντού; - Όλες, παντού.
Πονούσε τόσο πολύ. Και όλο το βράδυ κρύωνα.
Η Μύριαμ μου είπε να μη φορέσω εσώρουχα.
- Δε φοράς τίποτα από κάτω; - Όχι.
- Θα πάθω καμία ουρολοίμωξη. - Ούτε ένα σλιπάκι;
Βρε Λούντο...
συγκεντρώσου λιγάκι. Και το σλιπάκι εσώρουχο δεν είναι;
Χωρίς σλιπάκι!
Δε το πιστεύω.
- Η πόρτα κολλάει. - Το ξέρω.
- Θέλεις έναν καφέ; - Ναι με δύο κύβους ζάχαρη.
Εγώ το βλέπω έτσι: ήπιαμε λιγάκι παραπάνω. Αρέσουμε ο ένας τον άλλο...
και βρεθήκαμε στο κρεβάτι.
- Μπορεί να συμβεί. - Έτσι το βλέπω κι εγώ.
- Αλλά δε θα ξανασυμβεί. - Εντάξει. - Τότε τα ξεκαθαρίσαμε όλα.
- Νόμιζα, ότι θα είσαι "ψοφίμι" στο κρεβάτι. - Παράξενο. Το ίδιο νόμιζα και για σένα.
Ήμουν αθλήτρια.
Ήταν όμορφα.
Καλά ήταν.
- Για σένα. - Είναι πολύ όμορφο!
- Για μένα το φτιάξατε; - Ναι.
- Ευχαριστώ πολύ. - Παρακαλώ.
- Τα ποντικάκια θα σε πεθυμήσουν. - Κι εγώ. Θα μπορούσα να συνηθίσω.
- Η Σάινμπλου ρωτούσε, αν μπορούσες να μείνεις εδώ για πάντα. - Αλήθεια;
Ακούγεται τρελό, αλλά γιατί όχι;
- Χρειαζόμαστε έναν άντρα. - Όμως έχω ήδη μία δουλειά.
Ναι, το ξέρω.
- Θα έρχομαι να σας επισκέπτομαι, καλά; - Όποτε θέλεις.
Θα ξανασυναρμολογήσω την κατασκευή αναρρίχησης.
Τότε, καλύτερα μην έρθεις.
Πιστεύω, ότι θα σε πεθυμήσω κι εγώ.
Δε θα έχεις κανέναν να τον νευριάζεις στη χειροτεχνία.
Βρίσκω, ότι δεν αντέχεις την κριτική, αφού φτιάχνεις άσχημους λαγούς.
Δεν έχεις ιδέα από τέχνη. Αυτό που δεν είναι τέλειο, είναι και ξεχωριστό.
Λούντο, θα μπορούσαμε να...
Πιστεύω, ότι θα σε πεθυμήσω κι εγώ λιγάκι.
Τσάο.
Βρε Λούντο, ο σκούφος μου!
- Αντίο. - Αντίο.
Λούντο,
είχες πει,
ότι πιστεύεις, πως κι εσύ θα με πεθυμούσες λιγάκι.
Αυτό είναι ωραίο...
Γαμώτο!
Επειδή... Αυτό είναι ωραίο, επειδή...
πιστεύω, ότι εγώ σε πεθύμησα περισσότερο.
Ξέρω..., πως σκέφτεσαι, ότι γίναμε καλοί φίλοι...
απλά σε μένα... αναπτύχθηκε κάτι παραπάνω.
Παρόλο, που κοιμηθήκαμε μαζί μόνο μία φορά, και όχι 3 ή 4 φορές.
Θα το πω απλά και ευθέως: Λούντο...
νομίζω, ότι σε ερωτεύτηκα.
Μη τρομάζεις... Δε φταις εσύ.
Δεν έχεις κανένα φταίξιμο και καμία ευθύνη.
Ίσως λιγάκι. Όχι δεν είναι καλό. Ας το αφήσω.
Δε φέρεις, όπως είπα, απολύτως καμία ευθύνη.
Βρε Άννα, έτσι δε θα κέρδιζες κανέναν, ούτε στα "Παρατράγουδα".
Όχι ε;
Όχι. Σκέψου κάτι άλλο.
Ή καν' το πιο σύντομο και μπες γρήγορα στο θέμα.
Καλό. Στο θέμα.
Τότε θα γίνει πραγματικά καλό.
- Για πες μου, που πηγαίνουμε; - Είναι το αγαπημένο μου μέρος.
Αν το ήξερα, θα φορούσα παπούτσια οδοιπορίας.
Μη γκρινιάζεις, φτάσαμε κιόλας.
Αυτό είναι. Πως το βρίσκεις;
- Μυρίζει ψαρίλα. - Είσαι πολύ ρομαντικός. - Πλάκα έκανα.
Όχι, είναι πραγματικά πολύ όμορφα. Τι σημαντικό υπάρχει; Έχω αγωνία.
Ναι, ήθελα να σου πω κάτι.
Λούντο, λένε ότι...
Με κουτσούλισε ένας γλάρος. Τι βρωμιά. Δε το πιστεύω!
Λένε, ότι φιλία ανάμεσα σε άντρα και μία γυναίκα δεν είναι εφικτή.
Εμείς αποδεικνύουμε το αντίθετο.
Παρόλο...
κι εγώ δεν ξέρω.
Θα έρθω γρήγορα στο θέμα.
Παρόλο που... (κοιμηθήκαμε μόνο μία φορά...)
και όχι 3 και 4 φορές...
Λούντο, θα στο πω ευθέως.
(Σε ερωτεύτηκα...)
και μάλιστα πολύ.
Πολύ θόρυβος, ε;
Τι είπες;
Ναι; Τι; Τώρα;
Εντάξει, έρχομαι.
Πρέπει να φύγω. Να πάω στο γραφείο, υπάρχει γκρίνια.
Αλλά...
είναι πανέμορφα εδώ. Τσάο.
Τι λες για την Τετάρτη;
- Για δείπνο; - Την Τετάρτη θα μπορώ σίγουρα.
- Υπέροχα. - Υπέροχα.
- Πρέπει πραγματικά να φύγω. - Δεν υπάρχει πρόβλημα.
Τετάρτη.
Άννα!
Περίμενε λίγο!
- Τι έκανα; - Μη κάνεις το χαζό, είχαμε ραντεβού.
Είχαμε ραντεβού; Σκατά. Το ξέχασα τελείως.
Ναι, το αντιλήφθηκα. Άντ' αυτού πηδάς αυτή την ηλίθια γελάδα.
Δε την πήδηξα, ειλικρινά.
Λυπάμαι πολύ, που ξέχασα το ραντεβού μας.
Αλλά δεν έχει να κάνει μ' αυτή τη γυναίκα, ειλικρινά.
Φυσικά. Γράφει μήπως στο μέτωπο μου "Ηλίθια";
- Δε βλέπω τίποτα. - Μαλάκα!
Έκανα σεξ με κάποια. Και λοιπόν; Εσείς μου εξηγούσατε με λεπτομέρειες.
Είσαι πραγματικά: "χωρίς λόγια", Λούντο.
- Δε θέλω να σε ξαναδώ. - Τι εννοείς μ' αυτό;
Είμαστε μόνο καλοί φίλοι. Το είπες και μόνη σου. Και τώρα μου κάνεις σκηνή;
Πως έρχεσαι στο σπίτι μου χωρίς να χτυπήσεις κουδούνι; Δεν είναι νορμάλ!
Λυπάμαι..., δε το εννοούσα έτσι.
Για μένα είσαι... κάτι πολύ ιδιαίτερο. Αλήθεια.
Για μένα είσαι σαν...
μία αδελφή.
Όλα καλά, Λούντο. Μη κοπιάζεις.
Πρέπει να φύγω τώρα. Να προσέχεις. Εντάξει;
Μαλάκα.
Άννα, άνοιξε.
Λυπάμαι.
Λυπάμαι ειλικρινά.
- Ξέρω, ότι είσαι πίσω απ' τη πόρτα. - Εξαφανίσου.
Σε νοιάζομαι.
- Άννα, άνοιξε σε παρακαλώ. - Εξαφανίσου επιτέλους!
Άνοιξε!
Δε πρέπει να κάνετε αμέσως μήνυση. Ξέρετε τι μεγάλη ευκαιρία είναι;
Το βλέπω μπροστά μου: "Ο Νουσμπάουμερ και
η Μπεργκ συμφιλιώνονται κάτω απ' το Χριστουγεννιάτικο δέντρο."
- Τα Χριστούγεννα είναι ακόμα μακριά. - Μα ακριβώς! Μέχρι τότε...
θα εξηγήσουμε αναλυτικά την περίπτωση. Ψυχοθεραπείες, επίλυση προβλημάτων,
- και τη τοποθέτηση της τσούλας. - Τη Μανουέλα; Πάνω απ' το πτώμα μου.
Καλά εντάξει. Οικογενειακός σύμβουλος ακούγεται καλύτερα.
Ψυχολογική ανάλυση του συζύγου. Και μετά συνέντευξη με την τσούλα,
όπου ανακαλύπτουμε, ότι είναι άρρωστη με τη δημοσιότητα.
Και έπειτα διακοπές στην Καραϊβική. Φιλιά από δω από κει, ευτυχισμένο τέλος.
Σημασία έχει να μάθει ο κόσμος:
- Ότι ο Μίχυ αγαπάει τρελά τη Ντάνυ. - Μία χαζή ερώτηση...
Πως θα ήταν... αν η Ντάνυ αποκτούσε ένα μωρό από μένα.
- Υπέροχα. - Χάζεψες εντελώς; - Γιατί; - Όχι, δεν έχει μωρό!
Ούτε φιλιά! Έχουμε υποστεί οικονομική ζημιά και θα πληρώσετε. Τέλος!
Ξέρετε εσείς οι μάστορες τι θα μας κοστίσει; Αγγίζει τα εκατομμύρια.
Εκατομμύρια!
Περίπου η αξία από τις ηλίθιες ορμόνες και των δύο σας!
Αυτό ήταν! Κόκκινη κάρτα ή καλύτερα κόκκινο χαλί!
Λοιπόν, Παρίσι, Αθήνα ξεχάστε τα.
Μπάρμπαρα! Εδώ, Μπάρμπαρα! Υπέροχη φινετσάτη εμφάνιση!
Υπέροχα. Κάνε κάτι τρελό με τα χέρια.
- Όχι,... υποκλίσου καλύτερα. - Όχι.
- Υποκλίσου. - Τι λες!
Δεν έχει ιδέα από μόδα. Πως είναι έτσι;
Υποκλίσου.
Δε το σηκώνει;
Είναι ελεύθερη η θέση;
Ευχαριστώ.
- Είναι χρησιμοποιημένο. - Ναι, μπορεί.
Θέλεις κι εσύ;
- Είναι για τις πάπιες. - Είναι όμως νόστιμο.
Γιατί είσαι τόσο λυπημένη;
Να σε κεράσω ένα παγωτό;
Βανίλια;
Βανίλια, φράουλα, σοκολάτα, ότι επιθυμείς.
- Γεια σου, Λούντο. - Γεια.
- Θα παίξεις μαζί μας; - Όχι, δεν έχω χρόνο.
- Γεια. - Είναι η Άννα εδώ;
Η Άννα πήρε μερικές μέρες ρεπό.
- Πήρε ρεπό; - Τι συμβαίνει;
- Πως πάει; - Καλά. Πολύ καλά.
- Θα της δώσεις χαιρετίσματα; - Και βέβαια, θα το κάνω.
Καλά, να πηγαίνω τώρα.
- Να 'σαι καλά. - Τα λέμε.
- Φεύγεις κιόλας; - Ναι, πρέπει να φύγω.
Βρε Λούντο, ο σκούφος μου!
- Αντίο. - Αντίο.
Γιούργκεν, εδώ!
Πολύ ωραία! Κοίτα προς τα δω παρακαλώ.
Σ' αγαπώ! Δείξε μας λίγο περισσότερο δόντια.
Που τη βρήκε τη ζακέτα; Από τις δωρεές προς την Ανατολική Γερμανία;
Βούλωστο, αλήτη. Αλλιώς θα φας καμία.
- Τι στραβό έχει η ζακέτα; - Τίποτα, είναι...
- πολύ ωραία με τα γατάκια... - Βλέπεις λοιπόν; Μια χαρά.
Ευχαριστώ, Γιούργκεν. Ίσως μπορέσουμε αργότερα να κάνουμε μία συνέντευξη.
"Ο σούπερ σταρ Γιούργκεν Φόγκελ ήρθε συνοδευόμενος...
με την ομορφότερη γυναίκα της βραδιάς, Άννα Γκοτσλόφσκι, 29, νηπιαγωγός.
Παρά την αμφισβητούμενη για τη μόδα ζακέτα με ζωικό μοτίβο,
έλαμψε με την ομορφιά της, ανάμεσα στις καλλωπισμένες κυρίες της υψηλής κοινωνίας."
Φορούσες αυτή τη ζακέτα. Δε το πιστεύω.
Πρέπει να είναι πολύ ερωτευμένος με σένα.
Περνάμε απλά καλά για την ώρα. Δεν έχει να κάνει με έρωτα.
Δε μιλάω για τον Γιούργκεν. Εννοώ τον Λούντο.
- Γι' αυτό είναι πλέον αργά. - Ποιος έχεσε στο μυαλό σου;
Να βάλεις στο εξώφυλλο αυτή τη γιαλαμπούκα του Φόγκελ;
- Ως πιο όμορφη της βραδιάς! - Ήταν η πιο όμορφη.
Βρίσκεις; Εγώ όχι. Βρήκα τη Μπάρμπαρα με τα μπαλκόνια της πολύ πιο ελκυστική.
- Ίσως είναι θέμα γούστου. - Αυτό λέω κι εγώ.
Όχι, δε λες τίποτα, επειδή σε διώχνω. Μάζεψε τα μπογαλάκια σου και δρόμο!
- Κατάλαβες; - Σε 5 λεπτά έφυγα.
Ωραία!
Δοκίμασε σε καμία εφημερίδα, ίσως χρειάζονται αχθοφόρο.
Τι μαλάκας!
Τι θα κάνεις τώρα;
Γεια σου, Λούντο.
- Που είναι όλοι τους; - Στο θέατρο "Ρενεσάνς".
- Σήμερα είναι το μεγάλο παιδικό φεστιβάλ. - Α έτσι;
- Φαίνεσαι εντελώς σκατά. - Δεν είμαι και τόσο καλά.
- Ήταν γλυκό, αυτό που έγραψες για την Άννα. - Ναι;
Ο αρχισυντάκτης μου το βρήκε χαζό.
- Πιστεύω, ότι χάρηκε γι' αυτό. - Αλήθεια;
Αυτό είναι ωραίο.
- Έρχεσαι μαζί; - Που;
Στο θέατρο "Ρενεσάνς". Εκεί θα πάω τώρα.
Έλα.
Για το θέατρο "Ρενεσάνς", παρακαλώ. Έρχεσαι μαζί;
- Πως αλλιώς; Αφού εγώ οδηγώ. - Έτσι είναι;
Είμαι λίγο σκουντούφλης.
- Δε θες να πας μέσα; - Θα μείνω μαζί σου.
- Ο Λούντο χρειάζεται... - Θα τα καταφέρει μόνος του.
Λοιπόν;
Ναι, αυτό...
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν. Τι λες;
- Τι κάνεις εδώ; - Μπορώ να σου μιλήσω;
- Τώρα; - Ναι.
Δεν είναι κατάλληλη στιγμή.
Τι υπάρχει τόσο σημαντικό;
- Έχετε σχέση; - Κι αν είχαμε;
Μου αρέσει. Είναι καλός άνθρωπος.
Μου διηγήθηκε, πως σας δούλεψε.
Ναι.
- Λούντο, πρέπει να ξαναμπώ. - Μου έλειψες.
- Μου λείπεις κι εσύ μερικές φορές. - Ναι;
Αλλά εσύ κι εγώ είμαστε φίλοι, εντάξει;
Έλα. Δε μ' αρέσει να αφήνω το κοινό μου να περιμένει.
Μοιάζω με πόρσε;
- Που είναι η ουρά του αρκούδου; - Που θες να ξέρω;
- Δεν είμαι υπεύθυνος για την ουρά σου. - Σε λίγο είναι η σειρά μας, Ούβε!
Α νάτη.
Άντε, έλα!
Αυτόγραφα έχει μετά το σόου.
Τι κοιτάζεις έτσι ηλίθια; Δεν έχεις ξαναδεί βασιλιά;
Μούκι! Μούκι! Μούκι! Μούκι!
Μούκι!
- Μούκι! - Μούκι!
Μούκι! Μούκι!
Μούκι!
Γεια σας, αγαπημένα παιδιά!
- Μούκι! - Γεια σου, Άννα!
Τώρα δε θα μπορέσεις ποτέ να με ξεφορτωθείς.
Θα σε περιμένω κάθε μέρα μπροστά στον παιδικό σταθμό.
Φύγε απ' την εξέδρα, αλήτη!
- Δε μπορείτε να με διώξετε! - Ο τύπος είναι αφασίας.
Σ' αγαπώ, Άννα.
Και μάλιστα πάρα πολύ.
Με ακούς;
Με ακούς; Ξύπνα.
Ξύπνα.
Κοιμήθηκες αρκετά μικρέ μου "λαγέ δίχως αφτιά"
Σ' αγαπώ.
Ποια είστε;
Είμαι από την εταιρία μουσικής Universal και θέλω να σας προτείνω ένα συμβόλαιο.
Θα γίνεται σπουδαίος, πιθανόν πιο σπουδαίος και από τον Ρόμπι.
Ένα εκατομμύριο με την υπογραφή συμβολαίου. Τι λέτε;
Λυπάμαι, αλλά δεν ενδιαφέρομαι.
- 2 εκατομμύρια; - Δε μπορείτε να με αγοράσετε.
- Έχω άλλα σχέδια. - Τι, αν επιτρέπεται;
Μη γελάσετε, αλλά...
θέλω να γίνω νηπιαγωγός.
Για να καταλάβω καλά, θέλετε να παρατήσετε παγκόσμια καριέρα,
για να γίνεται νηπιαγωγός;
Έλα ντε.
Έτσι είμαι εγώ. Δε μπορώ να κάνω αλλιώς.
Τότε γνωρίζω κάποιον, που θα χρειαζόταν τη βοήθεια σας.
Λοιπόν; Πότε θα μπορούσα να ξεκινήσω;
Άμεσα.
Γεια σας. Θέλουμε να πάμε στην οδό Κρίστα-Γκάρτνερ. Πόσο κάνει;
- Εκεί πίσω είναι ο ηλίθιος παπάρας. - Το είχα πει, ότι θα ξαναϊδωθούμε.
- Καλημέρα. - Γεια.
Πόσο κοστίζει μέχρι την οδό Κρίστα-Γκάρτνερ;
- 25 ευρώ περίπου. - Ωραία, εγώ θα σας δώσω 50, καλά;
Αλλά γι' αυτό θα μου κάνετε πίπα καθ' οδών και η κοπέλα θα βλέπει.
Μοιάζω για πούστης; Έχω 5 παιδιά στο σπίτι. Ξεκουμπίσου από δω.
- Να ρωτήσω εγώ; - Όχι.
Οδός Κρίστα-Γκάρτνερ, πόσο κάνει;
- Περίπου... 25 ευρώ. - Θα σας δώσω... 50, καλά;
25 για τη διαδρομή...
και 25, αν μου πάρετε πίπα και η κοπέλα να βλέπει.
- Εντάξει; - Σήκω και φύγε ρε. Κάν' την.
Ήταν μία ιδέα απλά.
Γεια σας. Για την οδό Κρίστα-Γκάρτνερ πόσο κάνει;
- 25 ευρώ. - 25 ευρώ...
Καλημέρα, για την οδό Κρίστα-Γκάρτνερ, πόσο κάνει;
- 50 ευρώ. - 50 ευρώ;
Εντάξει, θα σας δώσω... 100.
Αλλά γι' αυτό θα πρέπει να περάσετε αργά δίπλα από τους συναδέλφους σας,
να χαιρετάτε φιλικά και να είστε γεμάτος χαρά και χαμόγελο.
- Θα τα καταφέρετε; - Φύγαμε.
Απόδοση διαλόγων Dimi_Jockey17 [ GMTeam ]